Jak usłyszeć głos Boga i rozeznać Jego wolę

Co znaczy usłyszeć głos Boga

Najpierw ustaw właściwie oczekiwania. Dla większości wierzących słyszenie Boga nie jest dźwiękiem w pokoju. To wewnętrzne przynaglenie, poruszenie, werset, który nagle nabiera wagi, głęboki pokój albo uporczywy niepokój. Eliasz odkrył to na górze: Bóg nie był w wichrze, trzęsieniu ziemi ani ogniu, lecz w łagodnym szmerze.

Uczenie się słyszenia Boga to więc nie oczekiwanie na coś dramatycznego, ale oswajanie się z cichym, spokojnym głosem. Jak rozpoznajesz bliskiego przyjaciela przez telefon, zanim się przedstawi, tak z czasem uczysz się tonu Boga, spędzając z Nim czas.

Zacznij tam, gdzie Bóg mówi najwyraźniej: Pismo Święte

Najjaśniejszym i najpewniejszym miejscem, w którym słychać Boga, jest Biblia. To tam już przemówił wyraźnie, i żadne wrażenie z modlitwy nigdy nie będzie z nią sprzeczne. Jeśli chcesz słyszeć Boga więcej, najskuteczniejszym krokiem jest regularne i modlitewne czytanie Jego Słowa.

Czytaj powoli, krótki fragment, i zatrzymaj się, gdy jakiś werset cię poruszy. Zapytaj: "Panie, co do mnie tu mówisz?". To coś innego niż studiowanie dla wiedzy. Wsłuchujesz się w zdanie, które Bóg chce dziś wpisać w twoje serce.

Zrób miejsce na słuchanie, nie tylko mówienie

Jeśli twój czas modlitwy jest wypełniony od początku do końca własnymi słowami, niewiele miejsca zostaje, by cokolwiek usłyszeć. Modlitwa słuchania to po prostu wprowadzenie ciszy: przynosisz prośby, a potem zatrzymujesz się, trwasz nieruchomo i uważasz.

• Po modlitwie posiedź w ciszy dwie, trzy minuty, nie spiesząc się, by ją wypełnić.
• Zadaj jedno szczere pytanie i czekaj: "Panie, co chcesz, bym teraz wiedział?".
• Miej pod ręką notatnik, by zapisać myśl, werset lub poruszenie, które przyjdzie.
• Usuń rozpraszacze, zanim zaczniesz, zwłaszcza telefon, by cisza pozostała ciszą.

Poznaj inne sposoby, przez które Bóg prowadzi

Bóg mówi najpierw przez Pismo, ale potwierdza i prowadzi także na kilka zwyczajnych sposobów. Uważność na nie pomaga rozpoznać Jego rękę w codzienności, nie tylko podczas modlitwy.

• Głęboki, trwały pokój wobec decyzji albo niepokój, który nie ustępuje.
• Mądra rada dojrzałych wierzących, którzy znają Boga i znają ciebie.
• Okoliczności oraz otwarte i zamknięte drzwi, przyjmowane z rozwagą.
• Powracające przynaglenie, by działać, przebaczyć, wyciągnąć rękę lub coś odpuścić.

Żaden z tych znaków nie jest sam w sobie nieomylny. Są najbardziej wiarygodne, gdy układają się razem i zgadzają z tym, co Bóg już powiedział w swoim Słowie.

Rozeznawaj to, co słyszysz

Nie każda myśl, która przychodzi na modlitwie, pochodzi od Boga. Część pochodzi od ciebie, część od zgiełku świata. To nie powód do lęku, lecz do ważenia tego, co czujesz, zamiast działać pod wpływem każdego wrażenia.

1. Czy zgadza się z Pismem? Bóg nigdy nie zaprzecza swojemu Słowu.
2. Czy pasuje do Jego charakteru? Jego głos prowadzi ku miłości, prawdzie, pokorze i świętości.
3. Czy przynosi dobry owoc? Prawdziwe prowadzenie rodzi pokój, nie panikę ani pychę.
4. Czy jest potwierdzone? Mądra rada i czas często potwierdzają to, co jest od Boga.

Gdy coś przechodzi te próby, możesz iść naprzód z ufnością. Gdy nie, odłóż to bez poczucia winy. Badanie tego, co słyszysz, nie jest brakiem wiary, lecz znakiem wiary dojrzałej.